Mirri en Jareth zijn nu al bijna drie maanden bij mij, maar ik was nog niet met hun naar de dierenarts geweest. Het was ook wel iets waar ik tegen opzag: het vervoer en of ze niet erg in de stress zouden raken… maar vandaag ben ik dan maar gegaan. Ze moesten toch een keer gechipt en opnieuw ingeent worden.

Ik had een buggy gekocht voor het vervoer: dat leek me handiger dan ze dragen met een carrier. De dierenarts is weliswaar niet erg ver weg, maar wel als je twee katten en een carrier moet dragen. Met de buggy had ik echter ook een probleem: hoe kreeg ik dat ding en de katten drie verdiepingen naar beneden? Katten en buggy apart naar beneden was een optie, iemand proberen te charteren mee dragen ook, maar uiteindelijk droeg ik gewoon zelf de buggy met de katten erin naar beneden. Dat was eigenlijk best wel te doen.

Dan naar buiten. Het zijn binnenkatten, dus dat zijn ze niet gewend, het is toch een stuk kouder dan mijn schoot. Ik reed de buggy niet al te snel, ondertussen honden en buurtjongeren vermijdend, en de katten leken zich redelijk rustig te houden. Totdat ik opeens gemauw hoorde. Mirri! Jareth mauwt wel vaak, maar Mirri bijna nooit… maar nu dus wel. Het klonk zielig, maar ze moest maar even doorbijten. Toen we bij de dierenarts waren was het ook opgehouden.

Bij de dierenarts werd ik meteen (tijdens het spreekuur) geholpen. Eerst inschrijven natuurlijk, want het was mijn eerste bezoek, en vervolgens konden de katten en naalden gepakt worden. Jareth liet zich eerst niet pakken uit de buggy, dus was Mirri het eerst aan de beurt, en die bleef gewoon zitten op de behandeltafel (ik had wel verwacht dat ze zou proberen om weg te lopen). De beide prikjes waren vrij snel gebeurd. Vervolgens wilde ik haar wat snoepjes geven, waar ze normaal dol op is, maar nu had ze even geen trek… Ik deed haar dus maar weer terug in de wagen nadat Jareth eruitgehaald was.

Ook Jareth bleef zitten. Na het inbrengen van de chip zag ik wel allemaal bloedspetters op zijn huid. Ojee! “Ja, het is een dikke naald”, legde de dierenarts uit, die wel een doekje tegen de wond ging aandrukken. Dat leek ook wel te helpen. Ook Jareth had even geen trek in snoepjes, maar nadat beide katten weer in de buggy waren, veranderden ze van mening en hadden ze toch wel trek.

Daarna moest ik nog mijn twee chipformulieren invullen (en over een maand of twee zullen die gegevens verwerkt zijn, volgens de assistente, wat traag!) en betalen. De assistente smeerde me ook nog ontwormingspillen aan (vier voor de prijs van drie) en het geheel kwam zo uit op 182,63. Het is niet goedkoop, katten hebben.

De terugweg ging ook goed, en zelfs het dragen van de buggy de trap op, en toen weer even spannend: zouden ze thuis verder gaan alsof er niets gebeurd zijn of een trauma hebben? Gelukkig het eerste, beide katten zijn al op mijn schoot wezen spinnen

Popularity: 47% [?]

En hoe gaat het met Mirri en Jareth? Goed hoor. Hoor maar eens (opgenomen met mijn mobieltje) hoe erg Jareth het naar zijn zin heeft!

Maar ze zijn wel veeleisend. Er moet elke dag gespeeld worden, en liefst de hele dag lang! Zie hier Jareth in actie:

Mirri speelt op een iets andere manier: die wil het beestje vangen en dan vervoeren in haar mond.

Als je gevangen wordt door Jareth ben je een stuk slechter af als beest…

Popularity: 38% [?]

Ik ben weer genomineerd voor >de verkiezing voor de meest sexy vegetarier van 2007. En daarbij moest ik vooral niet schromen om een reclamebanner te plaatsen, aldus de organisatie. Hierbij dus!

Popularity: 39% [?]

Leuk, als je van geschiedenis houdt, is het archief van de Leeuwarder Courant. Dit archief gaat terug tot de 18e eeuw! Je kan dus nieuwsartikelen vinden over het begin van het koninkrijk der Nederlanden, de beide wereldoorlogen, de match Euwe-Aljechin, noem maar op. Of een soort ego-googlen, wat ik gedaan heb door te googlen op mijn eigen achternaam. En zo kwam ik erachter dat een over-overgrootvader een leven gered bleek te hebben.

23 oktober 1838
Gisteren had in het gedeelte dezer gemeente Huisduinen genaamd eenallertreurigst voorval plaats waardoor verscheidene ingezetenen in den diepsten rouw gedompeld zijn.

Des morgens ten 10 ure van dien dag stak een Groenlandsche sloep bemand met zeven personen genaamd Pieter Kloren , Jacob de Jongt Jan de Jong, Arte Kuhn , Hendrik Peel van Haren en Rei de Jager , van de stranden , met het doel om aan een uit Zee komend en naderend schip des gevorderd hulp bij het binnenzeilen te verleenen — Tot op eenigen afstand van hetzelve genaderd zijnde bemerkten de bootslieden dat de quarantainevlag op het bedoeld schip geheschen was waardoor zij zich genoodzaakt vonden om van dien bodem af te houden en strandwaarts te keeren — Tot in de nabijheid van een der buitenbanken genaderd en de Zee vrij hol en onstuiming zijnde , werd de sloep door eene Stortzee overstelpt die daarop onmiddellijk omver geworpen werd
waardoor drie der manschappen in een oogenblik tijds hun graf in de golven vonden ; terwijl het aan de vier overigen gelukte om op den bodem van het onderste boven geslagen vaartuigje te geraken , van hetwelk zij echter na weinige oogenblikken door de golven heen en weder geslingerd te zijn afgeworpen werden met dat ongelukkig gevolg dat ook nog drie hunner in Zee het leven moesten laten zijnde er alzoo slechts een van het zevental en wel Reijer de Jager die op een der riemen van de sloep op eenigen afstand van het strand gedreven was behouden gebleven welk behoud hij naast God te danken heeft aan het kloekmoedig moedig en loffelijk bestaan van den jongeling Leenden Reinderman , van beroep Metzelaar die zich bij het vernemen van het ongeluk onmiddellijk naar het strand en bij het aanschouwen van den met den dood worstelende de Jager door de branding heen begaf en dezelve met levensgevaar aan de golven ontrukte.

Vier Weduwen en tien Kinderen betreuren door deze ramp het verlies van Echtgenoot Vader en Verzorgende hulpbehoevende omstandigheid waarin deze ongelukkigen verkeeren , verdient de welwillendheid en de bekende mededeelzaamheid van Plaatsen en Landgenooten en gaarne zal de ondergeteekende die het lot dezer Weduwen en Weezen aan de milddadigheid van mensenvrienden aanbeveelt met en benevens de Wel Eerwaarde Heeren C de Cock en J L Ketting Predikanten der Hervormden in deze Gemeente en de Heeren G Kotting B Zur Muhlen , de eerste op het Singel bij de Oude Munt en de laatste op de Heerengracht bij de Brouwersgracht te Amsterdam woonachtig het ontvangen van alle Liefdegiften ten deze op zich nemen

De Burgemeester van het ressort Helder, J. In ‘t Velt

Dat een oom van mijn opa aan de Olympische spelen meegedaan had wist ik al.

9 juli 1924 De Parijsche Olympiade
In de afdeeling worstelen lichtgewicht won onze landgenoot Reinderman na 20 minuten op punten van Domas (Frankrijk Bantamgewicht Van Maren won na 20 minuten op punten van den Griek Zervines

In 1938 werd het stuk van 1838 nogmaals geplaatst, daarna geen berichten over andere Reindermannen, wel over mijzelf. In 1984 het eerste bericht over mezelf:

NIJMEGEN - In het Haskoning schaaktoernooi om de nationale jeugd-en en meisjeskampioenschappen belooft de slotronde ongemeen spannend te worden Dat is de conclusie na de voorlaatste ronde waarin de kopgroepen danig in elkaar schoven
Ook Willem Koning uit Drachten is bij de jeugd tot 13 jaar nog niet uitgeschakeld voor de titel Zelf wist hij namelijk Dimitri Reinderman uit Hoorn te kloppen terwijl koploper Loek van Wely uit Heesch op een remise bleef steken. Het betekent dat Koning nu met een half punt achterstand op Van Wely en Ber den Boer uit Nieuwegein wel degelijk nog kansen heeft.

Popularity: 45% [?]

Vanmiddag was ik bij de Hema gaan kijken voor een kunststoffen doos, om kattenvoer in te bewaren. Nadat ik er eentje gevonden had, ging ik in de rij voor de kassa staan. Het was druk, en ik hoorde omroepen dat er nog een kassa geopend zou worden. Ik dacht even over de consequenties hiervan na: waar ik stond kon ik niet makkelijk naar een andere kassa toe, maar misschien zouden klanten voor me dat doen, zodat ik dan toch sneller geholpen zou worden. Daar zou het niet van komen.

Achter de kassa liep opeens iemand met een zwartwitte masker. En nog iemand. Ik dacht aan Halloween, of een grap van iemand… of het leek ook wel op wat ik wel eens in een film heb gezien. Een man (waarschijnlijk medewerker van de hema, hoewel hij niet als zodanig herkenbaar was) vertelde dat er een overval gaande was, en dat alle klanten naar achteren moesten gaan. Dat deed hij zelf ook, ondertussen de politie bellend aan wie hij de situatie uitlegde. Ik liep ook naar klanten en vertelde tegen klanten die nog van niets wisten wat er aan de hand was.

Achterin stonden sommige klanten met elkaar te praten, een paar waren ook erg overstuur. Er waren ook jonge kinderen, maar ze waren niet aan het huilen of zo. De situatie was op zich ook niet zo dreigend, we waren gewoon aan het wachten. Ik was zelf natuurlijk wel even geschrokken, en er is natuurlijk altijd de kans dat er geschoten wordt of zo, maar het leek me het meest waarschijnlijk dat ze even snel gingen cashen en dan op de scooter weg zouden gaan. En zo gebeurde. De klanten werden vervolgens gesommeerd de winkel te verlaten, “wegens omstandigheden gaat de winkel sluiten”. Kassamedewerksters troostten en omhelsten elkaar (voor hun was het natuurlijk het ergste, zij werden bedreigd), terwijl buiten klanten met elkaar gingen praten. Ik pakte mijn fiets en fietste naar de supermarkt.

http://www.at5.nl/nieuwsartikel.asp?newsid=30534

Popularity: 44% [?]