20 Minuten lang noise op bijna 130 decibel. Dat voelt alsof er een trein langskomt, een heel lange trein, terwijl je op de rand van het perron staat…. en zo klonk het:

Popularity: 40% [?]

In Sydney ging het weer niet goed met schaken, en dit keer had ik geen excuus (of het moet het gebrek aan katten zijn). Dit keer begon ik wel goed, met 3.5 uit 4, maar het ging mis in de zesde ronde, toen ik met wit verloor. Uiteindelijk eindigde ik net als in Canberra met zes punten, weer een half punt te weinig voor een goede prijs.

Sydney is vrij groot: het toernooi werd gehouden in de wijk Parramatta, die o.a. met een veerboot vanaf het centrum van Sydney te bereiken is. Die boot deed daar ooit zeven dagen over. Het gaat nu een stuk sneller, maar de afstand is toch iets van Utrecht tot Amsterdam. Van Sydney centraal zag ik tijdens het toernooi dus niets, maar de zondag van de laatste ronde (die voor mij snel klaar was) kon ik naar de Old Goverment House en Experimental Cottage Farm, twee van de oudste (westerse) gebouwen van Australie. Het was gratis vanwege National Trust day (soort monumentendag) en ik heb o.a. geleerd dat rijke mensen twee eeuwen geleden hun kont afveegden met wol.

Vandaag (maandag) ging ik naar het huis van Cathy en (grootmeester) Ian Rogers, waar ik vannacht logeer. Met Ian en twee andere schakers gingen we met de veerboot naar Manly voor fish and chips (voor mij alleen patat natuurlijk) en Ian vertelde nog wat interessante verhalen (niet per se accuraat). Zo wordt de grote brug van Sydney natuurlijk wel eens gebruikt voor zelfmoorden, maar er was ook een keer een arbeider vanaf gevallen tijdens werkzaamheden. Die was echter zo slim een hamer naar beneden te gooien, en door de golven viel ie een stuk minder hard dan ie anders gevallen was en overleefde hij de val. Een ander interessant (of triest) verhaal was de immigratiepolitiek die in Australie gevoerd werd. Ik had gelezen dat dat ‘whites only’ was, maar volgens Ian kon iedereen proberen Australie in te komen, ze moesten alleen een test in een Europese taal doen. Voor Britten was dat dan een test in Engels, voor Nederlanders in Nederlands, en voor Aziaten in het Fins. Op een gegeven moment werd de test echter gedaan door een Indiase professor die Fins kon lezen en dus slaagde. Die maakte er enorme ophef over waarna de test maar werd afgeschaft en sindsdien zijn veel Aziaten naar Australie geemigreerd.

Eten deed ik vaak in het Indiase restaurant Jaipur en dat moet toch wel de droom van elke Nederlander zijn. Kijk maar naar de prijzen, de meeste maaltijden kosten onder de tien dollar oftewel vijf euro! En dan ook nog met gratis water erbij. Australie is sowieso wat goedkoper dan Nederland, iig qua horeca.

Hieronder nog wat foto’s met uitleg:

Op de ochtend dat ik naar Sydney vertrok kon ik nog net (van een afstandje) een paar wilde kangaroes zien.

Langs de Paramatta-rivier was de ‘riverwalk’ waarbij allerlei tekeningen van aboriginals te zien waren over hun geschiedenis (met bordjes met uitleg erbij).

Voor de speelzaal kon ook geschaakt worden.

De speelzaal was heel centraal in Paramatta.

Tussen hotel en speelzaal waren veel Chinese winkels.

Op de boot op weg naar Manly, met de Opera House op de achtergrond.

De meeuwen kregen heel veel patat gevoerd.

Popularity: 40% [?]

Met “En hopelijk herstel ik snel van de jetlag..” beindigde ik het vorige verslag. Een goede nachtrust is immers belangrijk voor een schaaktoernooi (net als voor b.v. een examen). Ik had in het vliegtuig weinig geslapen, en in het hotel in Sydney ook niet, maar ik hoopte in de hotelkamer in Canberra wat slaap in te halen. Maar helaas, het tegendeel gebeurde: ik sliep in de eerste nacht helemaal niet. Mijn kamergenoot snurkte, en nogal hard ook… Ik begon het toernooi dus erg moe, en helaas bleek dat ook invloed op mijn spel te hebben (althans, dat is de makkelijkste verklaring). Na zes punten had ik slechts 3.5 punt. De laatste ronden trok ik wel een beetje bij en ik eindigde op 6 punten, maar dat was net buiten de prijzen.

Elk nadeel heeft echter een voordeel. Een hotelkamer is best prettig, maar vooral vanwege de privacy. Het moeten delen met een relatief vreemde is toch een stuk minder. Maar ik werd herplaatst naar het huis van de organisator, Charles Bishop, en daar heb ik het goed naar mijn zin gehad. Een lekkere vegetarische Australische hamburger (met naast veggievlees heel veel erop), gratis internet, Wii spelen met de kinderen, drinken uit de koelkast kunnen pakken, ik werd goed verzorgd. Helaas is de poging om vandaag kangaroes te bekijken mislukt (ze waren er niet), maar wellicht doen we morgenochtend nog een poging. Ondertussen heb ik nog wel wat foto’s gemaakt:

Hyde Park in Sydney, met op de achtergrond een boel mensen die zitten langs de ‘pool of reflection’.

In het park waren veel ibissen.

De speelzaal, op het achtergrond het podium voor de hoogste vier borden.

Rechts organisator Charles Bishop, links dochter Isabella als paashaas.

Een kunstwerk met alle 16 schaakstukken dat ik tijdens de prijsuitreiking maakte.

Popularity: 38% [?]

Er zijn mensen die reizen als hobby noemen, best veel zelfs, maar ik hoor daar niet bij. 19 uur in een vliegtuig zitten is best te doen hoor, maar dat ik me nu al verheug op de terugreis, nee. De reis heeft inclusief wachten, lokaal vervoer etc (niet inclusief de acht uur tijdsverschil) bijna dertig uur geduurd (en morgen moet ik nog bijna vier uur met de bus van Sydney naar Canberra). Maar goed, het is wel een avontuur en spannend: zijn alle boekingen goed gegaan? Kom ik door de douane heen? Verhonger ik niet in het vliegtuig? Maar alles is goed gegaan!

Ik vloog via Malaysia Airlines, die de goedkoopste vlucht van Nederland naar Australie verzorgd en misschien ook wel de beste (ze adverteren de reis overigens ook in o.a. bioscoopreclame). Eerst een vlucht van Amsterdam naar Kuale Lumpur, die twaalf uur duurt. Wat doe je zoal op zo’n vlucht? Ik had divers leesvoer en een iPod mee, maar dat was niet nodig: het entertainmentsysteem aan boord was echt heel uitgebreid. Via een afstandbediening kan je op het scherm voor je een film bestellen (gratis), met keuze uit tientallen (veelal recente) films; zo heb ik Transporter, Frost/Nixon en The curious case of Benjamin Button gekeken (af en toe fast forward bij de laatste film, die verder best boeiend was). Ook diverse tv-series waren te zien: The Big Bang theorie over vier nerds mag wat mij betreft op Comedy Channel komen en dan ga ik kijken. Muziek luisteren deed ik ook via dat ding: zo kon je zelf een playlist samenstellen met keuze uit nummers van meer van vijftig cd’s (ook veel recente). Ik heb ook nog diverse spelletjes op dat ding gespeeld (b.v. een variant op Snood) en wat Deens geleerd. En natuurlijk gelegen, het was gelukkig rustig op de eerste vlucht zodat ik drie stoelen voor me alleen had. Echt slapen lukte helaas niet, op de drukkere tweede vlucht wel maar eventjes maar toen had ik alleen mijn eigen stoel beschikbaar. Op Kuala Lumpur airport moest ik ook nog een paar uurtjes doorbrengen, en las ik o.a. het boekenweekgeschenk van Tim Krabbe. Droevig verhaal

En dan het eten. Het gebeurt wel eens dat ik vergeet tijdig vegetarisch te (laten) bestellen, vooral als ik zelf de vlucht niet boek. En zijn verschillende soorten vegetarische maaltijden mogelijk, maar de beste is toch wel Asian vegetarian. Sterker nog, als je vleeseter bent maar van indiaas eten houdt, is het ook aan te raden Asian vegetarian te bestellen! Vliegtuigeten heeft geen smaakvolle reputatie, maar de maaltijden die ik kreeg waren echt lekker. Er werd aan boord trouwens ook guavesap geschonken, zover ik weet niet speciaal een Maleisische specialiteit maar ik profiteerde er wel van.

Aangekomen in Sydney was het zaak door de douane te komen. Toch wel een beetje spannend, want ik had niet op alle vragen op het formulier ‘nee’ beantwoord (ik heb sultana’s en vitaminepillen bij me, dus moest ik aangeven eten te importeren). En verder is een profschaker uit Nederland misschien wel verdacht? Profschaker is een raar beroep, Nederland staat bekend om een liberaal drugsbeleid… en inderdaad, een drugshond snuffelde drie keer aan me, mijn koffers en tassen werden ook uitgebreid gecontroleerd, maar het bleek toch dat ik geen drugs bij me had. Zelfs de Sultana’s hoefden uiteindelijk niet in quarantaine. En ik was voorbij de douane! Nu het hotel nog vinden, maar dat ging vrij vlug met de trein (waar ze overigens klapbanken hebben om van een tweezitter een vierzitter te maken of andersom. Bij het hotel aangekomen was het ook nog wel spannend: de recensies (die ik pas tegenkwam na geboekt te hebben) waren uitermate negatief. Het is ook wel een erg kleine kamer:

Wel met gratis draadloos internet overigens, maar het was nog wel even spannend of ik de kamer zou krijgen. Bij aankomst bleek namelijk dat ze de kamer gecanceld hadden. Wat bleek: toen ik de kamer geboekt had, had ik wel mijn creditcardnummer opgegeven, maar op dat moment werd er geen geld afgeschreven. Vandaag probeerde men dat wel te doen, maar inmiddels heb ik een nieuwe kaart en dus ook een nieuw nummer. Men kon geen geld afschrijven, en de boeking werd geannuleerd. Ik kon gelukkig de kamer evengoed krijgen (en kon met mijn creditcard betalen) maar vond het wel een beetje raar, en vroeg me af of het wel te vertrouwen zou zijn. Maar goed, als ik opgelicht blijk te zijn weet ik waar hun hotelbedden slapen Morgen moet ik overigens tien uur het hotel uit zijn, dan een uur of twee met bagage door de stad sjouwen en de bus naar Canberra nemen. En hopelijk herstel ik snel van de jetlag..

Popularity: 36% [?]

Morgen ga ik voor twee weken naar Australie, om daar twee schaaktoernooien te spelen. Van 9 t/m 13 april de Doeberl-cup in Canberra, de hoofdstad, en vervolgens van 15 t/m 19 april de Sydney International Open. Bij beide toernooien worden er twee partijen per dag gespeeld, en da’s best zwaar met een jetlag na een lange (en dure) reis, maar goed, het is ook een spannend avontuur. En ik hou jullie op de hoogte natuurlijk!

Popularity: 30% [?]