Voor een Nederlander is Afrikaans dus goed te lezen, en ook het leren ervan is relatief eenvoudig (het verstaan is weer wat anders, vooral als het snel gesproken wordt). Dus ik ben dat aan het proberen te doen. Aan werkwoordsvervoegingen doen ze nauwelijks: ek is, jy is, hy is, zy is, dit is, ons is, hulle is. Hetzelfde voor ek gaat, jy gaat, ek het (ik heb), jy het etc. En sommige letters (of lettercombinaties) doen ze ook niet aan: ij wordt y, z wordt s (tot siens!). au wordt ou, ch wordt g, sch wordt sk (skaak, wat dat betreft lijkt het op het West-Fries) en de t na een s of g wordt vaak weggelaten (lugpos). En de eu wordt als ie uitgesproken, zodat de enige Nederlandse schaakwereldkampioen opeens Ieuw wordt. Sowieso houden ze ervan economischer met letters om te gaan dan het Nederlands: over is oor, vrouwelijk is vroulik, blauw is blou, automatisch is outomaties, over is oor, open is oop, mensen is mense en samen saam. En natuurlijk is er de beroemde dubbele ontkenning. So dit is nie moeilik (of moelik?) om te skryf Afrikaans nie. En die leser kan vast begryp wat ek skryf. Nu nog ieman vind om myn foute te verbeer.

Ondertussen ben ik in Kaapstad aangekomen, een mooiere plek dan Joburg volgens insiders, o.a. vanwege de haven en de Tafelberg. Nu was het bewolkt toen ik onderstaande foto nam, maar oordeel vooral zelf.

Op de eerste dag ging ik met de presidente van Chessa en haar man de berg op, maar het uitzicht was toen vooral op wolken. Op zich ook wel leuk, om eens vanuit een andere plek dan het vliegtuig op wolken neer te kijken. Verder ben ik naar de haven en een paar winkelcentra geweest (waaronder eentje heel groot, tussen de honderd en tweehonderd winkels schat ik) en werd er alvast een kaartje gekocht voor de overtocht naar Robbeneiland (waar Nelson ‘Madiba’ Mandela tijdens het apartheidsregime gevangen zat), waar ik volgende week maandag heen zal gaan. Belangrijker nog: de B&B waar ik verblijf heeft gelukkig kabeltv, zodat ik de Tour de France live kan volgen. En hoe gaat het met de katten? Naar verluid goed.

En dus is me al tientalen malen gevraagd of het me bevalt in Zuid-Afrika, waar ik woon, wat mijn rating is, wanneer ik begonnen ben met schaken, etc. Niet erg inspirerend helaas, die gesprekjes, maar het zal erbij horen. En dus geef ik dus niet alleen aan de olympiadeteams van ZA training, maar aan diverse jonkies (die overigens netjes hun vinger opsteken voor wat te zeggen), een slechtziende man etc. Da’s verder niet erg (en ik kan nee zeggen als ik het niet zou willen), ik ben alleen niet gewend om training te geven aan spelers ver beneden mijn eigen niveau.

Vrijdagavond speelde de zoon des huizes weer een toernooi, eentje waarbij ik ook werd ingezet: ik mocht een blindsnelschaakpartij spelen tegen de sterkste speler van ZA, Watu Kobese (”De leeuw van Afrika”). We stonden dus allebei geblinddoekt op het podium en vertelden elkaar met een microfoon de zetten. De klok werd door iemand anders bediend (en we wisten dus zelf niet hoeveel tijd we verbruikten, want dat konden we niet zien). Het leek me dat zetten pratend doorgeven verwarring kon geven (a en h, c en e, d en g kunnen verward worden) en inderdaad, al na een paar zetten bleek dat we elkaar niet begrepen hadden. De tweede poging ging gelukkig wel goed, voor mij in ieder geval: al was het maar een demonstratiepartij, het is toch niet leuk om ‘m te verliezen. Toernooien in ZA zijn verder niet heel anders dan in Nederland, al zijn ze vaak wel massaler (omdat er minder toernooien zijn) en moeten spelers hun eigen klokken meenemen (omdat klokken van de organisatie vaak werden gestolen).

Op de foto is linksvoor Johannes te zien, een van de spelers van het ZA olympiadeteam, terwijl zoon des huizes Ryan tegen het blonde meisje speelt. Vandaag zijn overigens de laatste vijf ronden van het toernooi, en omdat vader Pierre en moeder Lynne hun zoon moeten ophalen van het toernooi (openbaar vervoer bestaat niet in ZA, in ieder geval niet voor blanken) ben ik momenteel alleen ‘thuis’ met de honden Rook en Nina en dochter Michelle (die vier uur lang tegelijk kan telefoneren, msn’en en een soort van sms’en). Het huis voelt wel als een soort thuis overigens, wat dat betreft is het jammer dat ik morgen naar een B&B in Kaapstad (ruim duizend kilometer hier vandaan) ga (al kan dat ook een prettige plek zijn, en schijnt Kaapstad heel mooi te zijn). Dat het vliegtuig om 8.40 vertrekt (en ik dus heel vroeg op moet staan) is ook wel jammer.

Vandaag bezocht ik samen met de gastvrouw en gastheer het leeuwenpark. Dit was niet alleen een safari (en tijdens het rondrijden liepen er ook leeuwen voor de auto, zodat we van best dichtbij foto’s konden nemen) maar in een afgeschermd gebied kon je bij een aantal leeuwenwelpies komen! En ze dus ook aaien, een kans die ik me natuurlijk niet liet ontnemen.

De gastheer en gastvrouw overigens ook niet.

En deze foto van een volwassen leeuwin kan misschien een cut gebruiken, maar goed, het is wel duidelijk dat ze vrij dichtbij de auto liepen.

Vanavond heb ik ook nog de eerste training gegeven, wat goed verliep, alleen afspraken maken om een paar personen bij elkaar te krijgen blijkt vrij lastig te zijn… maar goed, daar ga ik niet mijn probleem van maken natuurlijk.

Morgen naar Durban!

***W E E R WERELD 08:00 Ned.Tijd
Johannesburg….. licht bewolkt 1-

Ik verblijf de eerste anderhalf week in Joburg (zoals de grootste stad van ZA vaak genoemd wordt) in het huis van de secretaris van de ZA schaakbond, Lynne van Rensburgh (wiens man afstamt van de Boeren, zoals de meeste Zuid-Afrikaners met Nederlandse achternamen). Zij woont daar met haar man, zoon (bijna 18) en dochter (een jaar of 16) en twee honden (waaronder een grote herdershond ter beveiliging). Ze hebben een heel groot huis, met een grote tuin, zwembad, bediende etc, alleen geen centrale verwarming. Da’s ook bijna nooit nodig, maar momenteel was het wel handig geweest.

Veel van de stad heb ik nog niet gezien, maar gisteren gingen we naar een supermarkt (met de auto, fietsen en OV vinden ze te onveilig). In eerste instantie leek het een supermarkt zoals je overal hebt, maar bij het afrekenen viel me toch iets op: er was een speciaal iemand in dienst om de boodschappen in tassen te doen. En ook om de boodschappenwagen met de tassen naar de auto te brengen. Dat doet een beetje aan de vroegere communistische staten denken (waar niemand werkeloos mocht zijn, en ze dus een heleboel overbodige banen creeerden) maar in deze kapitalistische staat is het ook wel goed: het werkeloosheidspercentage is 26%, dus elke baan is er eentje. De lezer zal overigens snappen dat het misdaadcijfer in Zuid-Afrika ook erg hoog is.

Gisteravond at ik in een Indiaas restaurant met een paar bestuursleden van Chessa, de Zuid-Afrikaanse schaakbond, waaronder Lynne. Veel vegetarische opties natuurlijk (en ook de optie ‘mild, medium or hot’, ik koos maar voor de veiligste) en mijn paneer nogwat was echt heerlijk (en de Lassie en Indiase thee waren ook erg lekker). Maar een duidelijk programma van wie ik wanneer training ga geven is er nog niet. Waarschijnlijk ga ik mijn eerste training pas dinsdag geven, en wanneer wie precies is ook nog niet duidelijk. Da’s een beetje onhandig, want het trainingsmateriaal bepaal ik aan de hand van wie de studenten zijn, maar goed, het wordt vast nog wel duidelijk (alles sal reg kom).

Maar mijn computer wordt traag, dus ik ga maar gauw op publish klikken.

Ik had een paar jaar geleden een mail gestuurd naar een Zuid-Afrikaanse bestuurder, omdat ik het gerucht opgevangen had dat ze coaches zochten. Geen reactie helaas, totdat ik een paar maanden geleden opeens een mail kreeg of ik geinteresseerd was om coach van de Zuid-Afrikaanse olympiadeteams te worden, en zo ja, of ik een sollicitatie wilde sturen. Dat deed ik, er schijnen ook andere kandidaten geweest te zijn maar ik werd aangenomen. De Olympiade is pas in november, maar eerst moet ik een maand naar Zuid-Afrika om de dames en heren van de olympiadeteams training te geven.

Het is pas de tweede keer dat ik Afrika bezoek (de eerste keer was een middag naar Tangiers tijdens een toernooi in Gibraltar) en de eerste keer dat ik in het buitenland training ga geven, spannend dus. Maar als ik tijd heb zal ik hier af en toe een verslagje plaatsen.

Ik ontving nog een paar mails, waarvan op een gegeven moment eentje van het netwerk waar VB Data Consultancy op zit kwam. Ik stuurde een klacht naar de provider, waarna ik de volgende mail van VB Data Consultancy kreeg: “Op uw verzoek hebben wij per direct het e-mail adres [adres] uit de database van VB Data Consultancy verwijderd.

Uw adres hebben wij verworven via het Supersoakerspel waar u aan heeft deelgenomen in maart 2007, deze campagne is o.a. uitgezet via het affiliatienetwerk Testnet. Wij gaan ervan uit, dat bij deze uw klacht is afgehandeld.”

Nou nee. Het supersoakerspel zegt me niets en het is nogal onlogisch dat ik daar bedrijfx@ zou gebruiken ipv supersoaker@ of zoiets. Ook kon ik in mijn mail nergens een bevestiging hiervan vinden. Dat mailde ik dus terug, met het verzoek uit te zoeken hoe ze aan mijn adres zijn gekomen (cc provider). Toen hierop geen reactie kwam, mailde ik: “Ik neem aan dat deze verklaring op een vergissing is gebaseerd en dat u hier dus ook geen bewijs van heeft kunnen vinden?

Aangezien u dus zonder toestemming commerciele email naar mij verzonden heeft, stel ik voor dat u 15 euro (5 euro per mail) overmaakt aan giro 555. Dan zal ik de zaak als afgehandeld beschouwen.”

Hierop kwam wel een reactie: “Om discussies te voorkomen en gezien het feit dat wij Giro 555 een warm hart toedragen, gaan wij bij uitzondering in op uw verzoek. De betaling heeft reeds plaats gevonden. ”

Da’s mooi. Nu maar hopen dat in dit geval regel #1 van spam niet geldt…

Schafeltennis is een combinatie van schaken en tafeltennis. Er werden zeven ronden gespeeld, waarbij je elke ronde tegen je tegenstander vier games tafeltennis speelde (1 punt per game) en 2 potjes snelschaken (bij elk potje twee punten te verdelen). Er waren behoorlijk wat sterke tafeltennissers aanwezig en ook behoorlijk wat sterke schakers, waardoor de uitslag 4-4 veel voorkwam. Rob Bertholee is zowel in tafeltennis als in schaken goed en was de logische kampioen. Ik moest het zelf afleggen tegen de echte tafeltennissers, maar wist toch nog 7 van de 28 games te winnen, terwijl ik bij het schaken drie halfjes (of volle punten in dit geval) liet liggen met zwart. Dat was toch nog net genoeg om het schaakklassement te winnen. Verder die dag nog twintig kilometer gefietst (heen en terug naar de sporthal), maar ik hield er gelukkig geen spierpijn aan over!

Zondag was het NK schaakvoetbal, waarbij ik als keeper meedeed bij de Kennemer Combinatie, een club waaraan ik training geef. Zij hadden een redelijk schaakteam, maar vooral een goed voetbalteam, met een sterspeler die op hoog niveau zaalvoetbal speelt. Bij het voetballen liet ik drie doelpunten door, maar het team scoorde gemiddeld iets van vijf doelpunten per wedstrijd, dus veel maakte dat niet uit. Bij het schaken won ik alles op bord 1, maar eigenlijk maakte dat door alle voetbaldoelpunten ook niet zoveel uit. De tegenstand was wel behoorlijk op bord 1 (o.a. drie IM’s). In de halve finale wist ik tegen snelschaakexpert Floris van Assendelft heel snel te winnen:

1.c4 c5 2.Pc3 Pf6 3.g3 e6 4.Pf3 a6 5.Lg2 Dc7 6.0-0 b6 7.d4 cxd4 8.Dxd4 Pc6 9. Lf4 d6 10.Dd2 Tb8? 11.Tfd1 Pe5? 12.Pxe5 dxe5 13.Lxe5 en opgegeven. 13…Dxe5 kan niet vanwege het mat op d8, dus zwart raakt minstens een toren kwijt.

In de finale tegen LSG wonnen we het schaken met 5-3, waarna we ook het voetbal wonnen, met 5-1. Daarmee wonnen we uiteindelijk een beker en een taart. Om precies te zijn, de ene taart die overbleef nadat alle andere teams al een taart uitgekozen hadden. Maar goed, hij smaakte natuurlijk zoet….

Maar toen begonnen de geitjes opeens Jolanda aan te vallen!

En een kind op te eten!

Jolanda ging dus maar snel weg, en zag een paard. Die zou toch wel veilig te aaien zijn?

Maar het bleek levensgevaarlijk!

Dan maar een kalfje aaien.

En nadat we ook nog een kuikentje hadden gezien

konden we weer naar huis!

Nog wat meer foto’s hier.