Een ochtendje lokale radio met Julius Vischjager

Gisterochtend (vrij vroeg, maar ik was toevallig al op) werd ik gebeld. Geen telemarketing, maar Julius Vischjager (wiens naam me wel bekend voorkwam, en na snel googlen dacht ik ook “oja, dat van de persconferentie met Balkenende was laatst nog in het nieuws.” Overigens vermoed ik dat hij zelf zijn Wikipedia-pagina niet kent, want hij doet aan internetten, of zelfs aan typen, zoals uit zijn krant De Daily Invisible blijkt). “Spreek ik met meneer Heindeman?” “Reinderman.” “Kunt u dat spellen?” Gek, natuurlijk, dat je opgebeld wordt, en vervolgens je eigen naam moet spellen, vooral als het niet telemarketing betreft. Na mijn naam gespeld te hebben begon hij een heel verhaal over dat hij geschaakt had tegen een advocaat-generaal, dat ze een conflict hadden over een al dan niet teruggenomen zet, en hij toen zei “Jij wint, maar dan wil ik nooit meer tegen je spelen.” Of hij gelijk had? “Bij officiele wedstrijden geldt aanraken-zetten en losgelaten is gezet, maar bij partijtjes om de lol is het maar net wat je afgesproken hebt.” Hij zei vervolgens gelijk te hebben volgens wat ze afgesproken hadden, en ik zei maar ja, want hoor en wederhoor toepassen leek me in dit geval lastig. Ik vroeg me vervolgens af of hij me alleen maar gebeld had om mijn mening over dit akkefietje, maar hij nodigde me toen ook meteen maar uit om in zijn radioprogramma op Stads FM (onderdeel van Salto) te komen. Da’s op vrijdagochtend altijd, en vandaag kon ik, dus waarom niet? Het begon tien uur, of ik kwart voor tien aanwezig kon zijn.

Tien voor tien kwam ik vanmorgen aan in de vierde verdieping van het Willem de Zwijgerpakhuis, waar de studio’s van Salto zich bevinden. Daar bevond zich niemand die op Vischjager leek (ik had een foto gegoogled natuurlijk, laat ik er meteen maar eentje plaatsen:)

Julius Vischjager

In de laatste studio waar ik keek vroeg ik maar of Julius Vischjager er was, en het bleek de goede studio te zijn: het programma dat bezig was, was een inleiding op het programma van Vischjager. Ze vroegen vervolgens waar ik het in het programma over zou gaan hebben: “Eh, ja, dat weet ik eigenlijk ook niet, maar ik vermoed schaken.” Waar men vervolgens wat vragen over stelde, in de hoop dat Julius op tijd zou komen voor zijn eigen programma. En gelukkig, tien uur was ie er.

De wat oudere lezer kent het programma ‘Ronflonflon met Jacques Plafond‘ nog wel, en afgezien van het gebrek aan jingles (wat ik ook echt een gebrek vond, de jingles bij Ronflonflon waren geweldig) vond ik het daar erg op lijken. Zo werd er veel pianomuziek gedraaid, Bach en zo, en Vischjager weet daar veel van af (en speelt zelf ook goed piano), maar door de muziek heen werd gewoon gepraat. Vischjager was ook veel zelf aan het woord, en stelde wel vragen, maar halverwege het antwoord snijdde hij alweer een ander onderwerp aan. Erg chaotisch dus, maar wel leuk! Men wilde mij wel weer als gast, en dat wil ik ook wel, ik heb zelfs een erg goed idee ervoor. Alleen gaat Julius vast mijn gegevens (die ik op een blaadje had geschreven) kwijtraken…

 

4 replies


  1. He, wel bij zo’n mal ronflonflon-mannetje in zijn programma komen en niet in het radioprogramma van je bloedeigen loedertje… schande!


  2. het is nu 2010 midden in de zomer en desi wilders komt eraan hij is boos op mij omdat ik graag openheid heb maar daar is meneer niet van gediend maar misschien vergis ik mij hij heeft niemend vermoord en is voor israel zegt ie maar ik speel vertedringsconcerten beethoven opus twee bij de beethoven vereeniging 26 september in utrecht ik ben benieuwd of u komt julius met dank


  3. Beste John,

    Afgelopen vrijdag 17 februari 2012 zijn Rob B. en André F. te gast geweest bij
    de “journalist” Julius, op de Piet Heynkade 179 te A’dam. Ook mijn kale knar was
    daar getuige van. De pianist schermde dit maal met een rood boekje waarin muzikale noten. En op de achterzijde van de kaft een krabbeltje der minister president
    Rutte, alsmede zijn paraaf stond. De mediapoedel braakte vervolgens een stroom van
    complimenteus geslijm uit m.b.t vriendje Rutte. Op wiens knie hij gaarne verkeert
    als “onafhankelijk” vragensteller met wie hij gaarne koffie leut.
    Als toeschouwer werd de verblale nonsens me ietwat te gortig omdat het debat tussen
    bovenvermeldden ondergesneeuwd raakte, zo het al een aanvang kon nemen. Te meer daar
    dit verlengstuk van Rutte’s beleid nalaat de vragen te stellen die er werkelijk toe doen. Zoals over Joris Demmink en de ziende blindheid der media hieromtrent.
    Na afloop vond zelfs Julius eigen hoofdredacteur dat “een pittige ouderwetse uitzending had plaatsgevonden. En dat de voor “journalist” doorgaande Julius danig
    in zijn hemd werd gezet”.


  4. Dank voor deze bijdrage.

One trackback

Leave a reply