Avonturen van Dimitri

zondag januari 2 2011

Jaarlijstjes

Filed under: film,muziek,Persoonlijk — admin @ 15:05

Jaarlijstjes worden soms al in november gemaakt, maar in feite kun je dat beter doen als het jaar is afgelopen. En voor muziek nog later, want het duurt vaak een tijdje (voor mij i.i.g.) voor je een goed oordeel over muziek. Evengoed heb ik een album top 10 gemaakt (een beetje met de natte vinger):

1 Owen Pallet – Heartland
2 The National – High Violet
3 Tame Impala – Innerspeaker
4 Agnes Obel – Philharmonics
5 Sleigh Bells – Treats
6 The Coral – Butterfly House
7 Tired Pony – The place we ran from
8 Villagers – Becoming a jackal
9 Josh Ritter – So runs the world away
10 Belle and Sebastian – Write about love

Sinds Spotify luister ik wat vaker complete albums, maar dat beinvloedt ook mijn top 10: het album van Arcade Fire is vast een kandidaat voor mijn top 10, maar staat helaas nog niet op Spotify. En misschien vind ik na vaker luisteren So runs the world away wel beter dan Innerspeaker, maar deze tien zijn in ieder geval allemaal albums die ik kan waarderen (al staat Write about love niet voor niets maar op 10, terwijl ik fan van Belle and Sebastian ben…) En mijn nummer 1, wat voor muziek is dat eigenlijk? Hier een clipje:

Films zijn wat makkelijker te waarderen, 1 keer kijken is meestal genoeg, en ik geef ze daarna meteen waarderingen op Flixster, wat helpt om een film die ik driekwartjaar geleden gezien heb (“Oja, die heb ik ook gezien”) te vergelijken met films van december. 1 Film heeft vier sterren gekregen van mij, en die staat dus nummer 1.

1 Machete
2 Scott Pilgrim vs the world
3 Exit through the gift shop
4 Toy Story 3
5 The Social Network
6 Red
7 Inception
8 You will meet a tall dark stranger
9 Kick-Ass
10 Potiche

Machete is een b-film (of in ieder geval op b-films gebaseerd) en daar moet je maar net van houden (net als het vele plastische geweld) maar het is absoluut briljant uitgevoerd. Robert Rodriguez heeft veel goede films gemaakt (zoals Sin City en Grind House (daar zat overigens een fake trailer van Machete in)) maar dit is zijn allerbeste. Hier de trailer als voorproefje, mocht je ‘m nog niet gezien hebben:

En dan nog liedjes. Daar heb ik geen top 10 van, maar wel drie nummers gekozen die boven de rest uitstaken:

dinsdag maart 30 2010

De beste muziekfilms

Filed under: film,muziek,youtube — admin @ 19:52

De NME heeft weer eens een lijstje gemaakt: De beste 50 muziekfilms. Zoals wel vaker bij lijstjes is het arbitrair en valt er over te twisten. Velen deden dat al,, laat ik het ook eens doen!

Allereerst, terecht in de top 10: High Fidelity (de ultieme lijstjesfilms) en 24 hour party people (genieten als je van Britse jaren ’80 indie houdt). Trailers in de link.

Dan, in de categorie veel te laag, Walk the Line. 41?? Geweldige muziek van Johnny Cash, geweldig uitgevoerd door Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon!

Het lijstje ommissies is nog een stuk groter.

The Commitments. Een paar blanke Ierse jongens beginnen een soulband, want Ieren zijn de negers van Europa, en Dubliners de negers van Ierland. In plaats van de trailer een liedje uit de film:

Nick Hornby heeft behalve High Fidelity ook About a boy geschreven, over een man die vader van een jongen speelt heeft om vrouwen te kunnen versieren. Iets om over te praten, zeg maar. Het is op zich geen muziekfilm, maar wel mijn favoriete soundtrack, onder andere dankzij dit nummer, met ook een erg leuke clip:

Een andere film met Hugh Grant, Music and Lyrics, vond ik ook erg leuk. Een man zat met een andere man in een succesvolle band (laten we die Wham! noemen), partner ging met veel succes solo, zijn eigen carriere stelt niets meer voor… uit die film een parodie op 80’s muziek:

Nog een leuke romkom: Bandslam, over een nerd die dankzij muziek een mooi meisje ontmoet. Of twee zelfs. Op de schoolbandcompetitie doen ze een leuke uitvoering van Everything I own:

(500) Days of summer is een komedie over romantiek, maar te geweldig om een romkom te noemen. En de muziek is nog beter! Zie de eerste halve minuut van de film. Als je dat niet geweldig vindt, dan, dan… dan ben je vast geen fan van The Smiths. Wat erg voor je!

The boat that rocked gaat over een radiopiraat uit de jaren ’60, met veel muziek uit die periode. Hoe de NME die niet in de top 50 gezet kan hebben is me een raadsel, waarschijnlijk over het hoofd gezien. In ieder geval een film die je als muziekliefhebber gezien moet hebben.

En als laatste: Young @ heart is een documentaire over een koor van tachtigers die pop, rock en punk zingen. Hier een stukje waarin ze “Ik wil een kalmerend middel” van The Ramones doen (of hier zonder reclame ervoor):


Young at Heart – I wanna be sedated

dinsdag april 22 2008

Een middagje figureren met Coparck

Filed under: film,muziek,Persoonlijk — admin @ 20:52

Afgelopen zondag kreeg ik een bericht van Coparck-fan Madelon:

“Aanstaande dinsdag wordt er in Amsterdam een film opgenomen met Coparck.
Het is in de Sugar Factory, en het wordt een of andere spaanse film.
Het is vrijwillig, je krijgt er geen geld voor, er moeten zoveel mogelijk mensen komen EN: van 13:30 tot 18:00 één groot Coparck concert!

Heb je ook zin & tijd om te komen?!”

Ik had zin en tijd, en dus gingen Madelon, Valentijn, Tom en ik dinsdag naar de club tegenover de Melkweg om daar Coparck te zien en te figureren. Ik wist verder niet wat ik moest verwachten (zo was het de bedoeling om donkere kleding aan te doen, en ik had een wit T-shirt aan, maar dat bleek uiteindelijk geen probleem) maar ik verwachtte wel Coparck te zien! En die zagen we! Nadat we eerst een tijd samen met de andere figuranten (een man of veertig totaal) moesten wachten, mochten we daarna publiek spelen (en vooral dansen) terwijl Coparck ging spelen. Ehm, terwijl Coparck ging playbacken. En nog een keer playbacken, en nog een keer, totdat de regisseur tevreden was. En wij dus elke keer maar dansen op ‘A good year for the robots’, wat we die middag nog een keer of vijftig zouden doen (ik later tegen de zanger: “Hee Odilo, raad eens wat Madelons minst favoriete nummer van jullie is?” “Nou?” “A good year for the robots…” “Hehe, ja, sorry.”)

De film die opgenomen werd is trouwens een tv-film voor de NPS, over twee jonge mensen (de acteur was waarschijnlijk Kuta Kondo (opgezocht) en ik dacht in de actrice Maryam Hassouni ter herkennen) die na een vakantieliefde (tien jaar terug) elkaar weer tegengekomen. De scenes (met op de achtergrond dansense, bierdrinkende of barhangende mensen) waren wel wat idw, b.v. Maryam die stiekem een helm jat van Kuta, een helm die op een stapel bierglazen door het publiek heen gedragen worden, Maryam die bier over zich heen krijgt van haar/een vriend en vervolgens met Kuta gaat dansen, en dat dan steeds een keer of tien overnieuw, soms ook vanaf verschillende standpunten. Wij komen vermoedelijk wel ergens in de achtergrond in beeld, we werden sowieso wel goed verzorgd met drank en versnaperingen, al was het steeds weer opnieuw moeten dansen (en dan vaak ook zonder geluid) niet bijzonder vermakelijk. Maar al met al toch een leuke middag, en we kregen er nog 25 euro voor ook.

En voor mensen die Coparck niet denken te kennen, dit nummer ken je van de kaasreclame:

dinsdag maart 18 2008

Dimitri in het Parool

Filed under: film,Persoonlijk — admin @ 15:37

Er stond afgelopen zaterdag een interview van mij in het Parool. Nu staan er wel vaker interviews van mij in de krant, maar deze was een bijzondere: ik was namelijk als willekeurige bezoeker van een film geinterviewd. Wat er uiteindelijk stond klopte niet helemaal met wat ik zei, maar goed, zo gaat dat bij interviews. Hieronder een foto van het artikel, je kan erop klikken voor een grotere versie.

Parool

dinsdag april 10 2007

Films van april 2007

Filed under: film — admin @ 18:38

Er mag natuurlijk ook wel wat nieuw materiaal op de weblog komen. Wat vind ik van de films van het moment?
De beste twee die ik gezien heb zijn Kicks en Music and Lyrics. Kicks is een Nederlandse mozaiekfilm (een film met vele verschillende verhalen). Ik vond het echt jammer dat de film afgelopen was, en dat komt niet zo vaak voor. Music & Lyrics is een romkom, niet mijn favoriete filmgenre, maar deze is echt charmant. En hij gaat min of meer over muziek, ook een pre.

De nummer 3 is Hot Fuzz. Engels, grappig, veel verwijzingen naar andere films, maar die herkende ik helaas niet. Maar zeker een aanrader.

Dreamgirls is een soort musical en een muziekfilm. Als je van een van beiden (in mijn geval het laatste) houdt is deze film ook de moeite waard.

Da’s Leben der anderen is best ok, maar ik vond hem niet speciaal. Net als 300. Blood Diamond draait nog, die was best goed, The last king of Scotland ook. Notes on a scandal, heel Engels, wel ok. Tenslotte Mr’s Beans holiday: de film werd afgekraakt in de Volkskrant, maar ik dacht dat de recensist een chagrijn was. Bij het bekijken van de film begreep ik de chagrijn echter wel.

Powered by WordPress