Er zijn mensen die reizen als hobby noemen, best veel zelfs, maar ik hoor daar niet bij. 19 uur in een vliegtuig zitten is best te doen hoor, maar dat ik me nu al verheug op de terugreis, nee. De reis heeft inclusief wachten, lokaal vervoer etc (niet inclusief de acht uur tijdsverschil) bijna dertig uur geduurd (en morgen moet ik nog bijna vier uur met de bus van Sydney naar Canberra). Maar goed, het is wel een avontuur en spannend: zijn alle boekingen goed gegaan? Kom ik door de douane heen? Verhonger ik niet in het vliegtuig? Maar alles is goed gegaan!

Ik vloog via Malaysia Airlines, die de goedkoopste vlucht van Nederland naar Australie verzorgd en misschien ook wel de beste (ze adverteren de reis overigens ook in o.a. bioscoopreclame). Eerst een vlucht van Amsterdam naar Kuale Lumpur, die twaalf uur duurt. Wat doe je zoal op zo’n vlucht? Ik had divers leesvoer en een iPod mee, maar dat was niet nodig: het entertainmentsysteem aan boord was echt heel uitgebreid. Via een afstandbediening kan je op het scherm voor je een film bestellen (gratis), met keuze uit tientallen (veelal recente) films; zo heb ik Transporter, Frost/Nixon en The curious case of Benjamin Button gekeken (af en toe fast forward bij de laatste film, die verder best boeiend was). Ook diverse tv-series waren te zien: The Big Bang theorie over vier nerds mag wat mij betreft op Comedy Channel komen en dan ga ik kijken. Muziek luisteren deed ik ook via dat ding: zo kon je zelf een playlist samenstellen met keuze uit nummers van meer van vijftig cd’s (ook veel recente). Ik heb ook nog diverse spelletjes op dat ding gespeeld (b.v. een variant op Snood) en wat Deens geleerd. En natuurlijk gelegen, het was gelukkig rustig op de eerste vlucht zodat ik drie stoelen voor me alleen had. Echt slapen lukte helaas niet, op de drukkere tweede vlucht wel maar eventjes maar toen had ik alleen mijn eigen stoel beschikbaar. Op Kuala Lumpur airport moest ik ook nog een paar uurtjes doorbrengen, en las ik o.a. het boekenweekgeschenk van Tim Krabbe. Droevig verhaal

En dan het eten. Het gebeurt wel eens dat ik vergeet tijdig vegetarisch te (laten) bestellen, vooral als ik zelf de vlucht niet boek. En zijn verschillende soorten vegetarische maaltijden mogelijk, maar de beste is toch wel Asian vegetarian. Sterker nog, als je vleeseter bent maar van indiaas eten houdt, is het ook aan te raden Asian vegetarian te bestellen! Vliegtuigeten heeft geen smaakvolle reputatie, maar de maaltijden die ik kreeg waren echt lekker. Er werd aan boord trouwens ook guavesap geschonken, zover ik weet niet speciaal een Maleisische specialiteit maar ik profiteerde er wel van.

Aangekomen in Sydney was het zaak door de douane te komen. Toch wel een beetje spannend, want ik had niet op alle vragen op het formulier ‘nee’ beantwoord (ik heb sultana’s en vitaminepillen bij me, dus moest ik aangeven eten te importeren). En verder is een profschaker uit Nederland misschien wel verdacht? Profschaker is een raar beroep, Nederland staat bekend om een liberaal drugsbeleid… en inderdaad, een drugshond snuffelde drie keer aan me, mijn koffers en tassen werden ook uitgebreid gecontroleerd, maar het bleek toch dat ik geen drugs bij me had. Zelfs de Sultana’s hoefden uiteindelijk niet in quarantaine. En ik was voorbij de douane! Nu het hotel nog vinden, maar dat ging vrij vlug met de trein (waar ze overigens klapbanken hebben om van een tweezitter een vierzitter te maken of andersom. Bij het hotel aangekomen was het ook nog wel spannend: de recensies (die ik pas tegenkwam na geboekt te hebben) waren uitermate negatief. Het is ook wel een erg kleine kamer:

Wel met gratis draadloos internet overigens, maar het was nog wel even spannend of ik de kamer zou krijgen. Bij aankomst bleek namelijk dat ze de kamer gecanceld hadden. Wat bleek: toen ik de kamer geboekt had, had ik wel mijn creditcardnummer opgegeven, maar op dat moment werd er geen geld afgeschreven. Vandaag probeerde men dat wel te doen, maar inmiddels heb ik een nieuwe kaart en dus ook een nieuw nummer. Men kon geen geld afschrijven, en de boeking werd geannuleerd. Ik kon gelukkig de kamer evengoed krijgen (en kon met mijn creditcard betalen) maar vond het wel een beetje raar, en vroeg me af of het wel te vertrouwen zou zijn. Maar goed, als ik opgelicht blijk te zijn weet ik waar hun hotelbedden slapen Morgen moet ik overigens tien uur het hotel uit zijn, dan een uur of twee met bagage door de stad sjouwen en de bus naar Canberra nemen. En hopelijk herstel ik snel van de jetlag..

Popularity: 36% [?]