Jolanda was weer eens in Amsterdam, en ze moest en zou baby-dieren zien. Dus we fietsten naar de geitenboerderij in het Amsterdamse bos. Daar zouden wel kleine geitjes zijn toch? En jawel! Jolanda dus helemaal blij, kijk maar!
Maar toen begonnen de geitjes opeens Jolanda aan te vallen!
En een kind op te eten!
Jolanda ging dus maar snel weg, en zag een paard. Die zou toch wel veilig te aaien zijn?
Afgelopen zondag kreeg ik een bericht van Coparck-fan Madelon:
“Aanstaande dinsdag wordt er in Amsterdam een film opgenomen met Coparck.
Het is in de Sugar Factory, en het wordt een of andere spaanse film.
Het is vrijwillig, je krijgt er geen geld voor, er moeten zoveel mogelijk mensen komen EN: van 13:30 tot 18:00 één groot Coparck concert!
Heb je ook zin & tijd om te komen?!”
Ik had zin en tijd, en dus gingen Madelon, Valentijn, Tom en ik dinsdag naar de club tegenover de Melkweg om daar Coparck te zien en te figureren. Ik wist verder niet wat ik moest verwachten (zo was het de bedoeling om donkere kleding aan te doen, en ik had een wit T-shirt aan, maar dat bleek uiteindelijk geen probleem) maar ik verwachtte wel Coparck te zien! En die zagen we! Nadat we eerst een tijd samen met de andere figuranten (een man of veertig totaal) moesten wachten, mochten we daarna publiek spelen (en vooral dansen) terwijl Coparck ging spelen. Ehm, terwijl Coparck ging playbacken. En nog een keer playbacken, en nog een keer, totdat de regisseur tevreden was. En wij dus elke keer maar dansen op ‘A good year for the robots’, wat we die middag nog een keer of vijftig zouden doen (ik later tegen de zanger: “Hee Odilo, raad eens wat Madelons minst favoriete nummer van jullie is?” “Nou?” “A good year for the robots…” “Hehe, ja, sorry.”)
De film die opgenomen werd is trouwens een tv-film voor de NPS, over twee jonge mensen (de acteur was waarschijnlijk Kuta Kondo (opgezocht) en ik dacht in de actrice Maryam Hassouni ter herkennen) die na een vakantieliefde (tien jaar terug) elkaar weer tegengekomen. De scenes (met op de achtergrond dansense, bierdrinkende of barhangende mensen) waren wel wat idw, b.v. Maryam die stiekem een helm jat van Kuta, een helm die op een stapel bierglazen door het publiek heen gedragen worden, Maryam die bier over zich heen krijgt van haar/een vriend en vervolgens met Kuta gaat dansen, en dat dan steeds een keer of tien overnieuw, soms ook vanaf verschillende standpunten. Wij komen vermoedelijk wel ergens in de achtergrond in beeld, we werden sowieso wel goed verzorgd met drank en versnaperingen, al was het steeds weer opnieuw moeten dansen (en dan vaak ook zonder geluid) niet bijzonder vermakelijk. Maar al met al toch een leuke middag, en we kregen er nog 25 euro voor ook.
En voor mensen die Coparck niet denken te kennen, dit nummer ken je van de kaasreclame:
Onderstaand clipje is een nummer uit India, in vermoedelijk Hindi. Het klinkt echter wel een beetje als Engels en iemand heeft daarom ondertitels gemaakt met hoe het als Engels klinkt…. Heel grappig! “Who put the goat in there?”
Ik ben lid van het e-mail-actienetwerk van Amnesty. Eens in de paar weken ontvang ik een mail over een of andere politieke gevangene, en als ik dan op beantwoorden en verzenden druk, heb ik een digitaal protest verstuurd. Volgens Amnesty helpt dat. Ik geloof het maar op hun woord, net zoals dat ik hun ook vertrouw dat de protesten terecht zijn (de mails lees ik vaak maar half, moet ik toegeven).
Vertrouw je Amnesty ook? Geef je dan hier op voor hun e-mail-actienetwerk. Kost eenmalig moeite, en vervolgens slechts een paar muisklikken per maand. Da’s niet veel moeite om potentieel een leven te redden, toch?
Dimitri.org heeft een nieuwe provider, nieuwe blog-software, een nieuwe look, alleen de oude postings zijn weg. De komende tijd ga ik daarom handmatig een aantal oude postings herposten. Daar zitten best leuke tussen, veel plezier dus ermee :)
Jolanda op de geitenboerderij
